เล่มที่สอง "เมื่อก่อนนั้น คือเรื่องที่เสียใจที่สุด"
ทำความเข้าใจ**
เรื่องทั้งหมด คือ เรื่องที่ย้อนอดีต 3 ปีที่ผ่านมา
เขียนเอาไว้ดูยามแก่
ตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนกัน บุชก็คือเพื่อนคนนึงของกาดนะ
มันก็ดีไม่น้อยที่เราเปลี่ยนจากคนที่รักกัน มาเป็นเพื่อนที่รักกัน
บางทีอะไร ๆ มันอาจจะดีกว่าเก่าเป็นไหน ๆ
✪Ⓗello My FrienD✪
จริง ๆ ตอนนั้น บุชก็หมดความสำคัญกับกาดไปจริง ๆแล้วหล่ะ
ถึงจะกลายมาเป็นเพื่อนกัน กาดก็ไม่คิดว่าบุชจะเป็นเพื่อนที่ดีของกาด
แต่กาดก็ดีใจเสมอนะเวลาที่บุชชวนกาดไปเที่ยว ได้เจอกัน
แล้ววันนั้น กาดก็เจอบุชที่มาบุนครอง กับเพื่อน ๆอีกหย่อมนึง
เริ่มต้นของความเสียใจ....
Let's Cry...
บุชเล่าให้กาดฟัง เรื่องของผู้หญิงคนนึง ผู้หญิงที่บุชชอบ
ผู้หญิงชื่อนุ่น กาดรู้ว่า บุชเจอนุ่นที่ค่าย พอได้รู้จักกัน บุชก็ไปเที่ยวกับนุ่น
ความประทับใจที่บุชมีให้กับนุ่นถูกเล่าให้กาดฟัง ผ่านเสียง ผ่านสีหน้าของบุช
รู้มั้ยตั้งแต่กาดคบกับบุชมากาดก็ยังไม่เคยเห็นสีหน้ามีความสุขอย่างนั้นเหมือนกัน
ที่เสียใจ คือรู้ว่า บุชไปทำความรู้จักกับนุ่นทั้ง ๆที่คบกับกาดอยู่
คิดไปอีกทีกาดก็รู้นะว่าบุชคงไม่ได้คิดจะหลอกกาด มันไม่ผิดที่
บุชมีแฟนอยู่แล้วแต่แค่ไปทำความรู้จักกับอีกคน แต่มันผิด
ที่บุชเลือกจะเล่าเรื่องราวเหล่านั้นให้กับกาดฟัง คนที่เคยเป็นแฟนบุชงัย
กาดหนะอยากไปเที่ยวกับบุชเหมือนที่บุชไปเที่ยวกับนุ่น กาดอยากทำเหมือนที่นุ่นได้ทำ
แต่นะ บุชไม่ได้พร้อมที่จะไปไหนต่อไหนกับกาด คบกันไม่เคยเห็นบุชจะชวนกาดไปไหน
มีแต่กาดที่เซ้าซี้อยากเจอบุช จนบุชรำคาน จนกาดน้อยใจ จนเราเลิกกัน
มันน้อยใจ ตอนนั้นรู้สึกเสียใจกับเรื่องนี้มาก แต่มาถึงตอนนี้ มันก็ดี
ที่บุชได้ไปรู้จักใครต่อใคร อย่างที่บุชบอก หาประสบการณ์งัย!!!
555+
เว้นช่วงห่าง เราจะได้คิดถึงกัน
