PAKGAD
เล่มที่สอง “ที่ว่าง”
หากเคียงชิดใกล้ แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน
ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง
หากเดินแนบกาย มีพลั้งต้องล้มลงเจ็บ ด้วยกัน
ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เธอได้ตามหาฝัน
วันเวลาที่เราห่างไกล ความเข้าใจจะทำให้เราใกล้กัน
กลับกลายเปลี่ยนเป็นพลัง...
งานคอนเสริตพอส เป็นงานที่น่าเบื่อมากเลยนะ แต่ก็มีเพลง ๆ นึง
ก่อนเข้างานมีเพื่อนกาดมาส่งเข้างาน มันชื่ออั้ม มันบอกว่า
เพลง ช่วยบอกได้มั้ย ตั้งใจฟังนะเว้ย โดนหว่ะ
พอถึงเพลงนี้มากาดก็ตั้งใจฟังแทนมัน มันโดนตรงไหน
คนที่เอามาร้องคือพี่น้อย ที่จิงเวอร์ชั่นเดิมดนตรีมันน่ารักดี
แต่พอพี่น้อยเอามาร้อง คือร้อง คือฟังแล้วร้อง
“
ที่นี่ที่ฉันคอยเธออยู่ เฝ้ารอมานานแล้ว เธอรู้บ้างไหม
ทุกสิ่งยังมั่นคงไม่เปลี่ยน ยังไงก็ยังทนไหว ยังไงก็ยังรอไหว
แต่ว่าในวันนี้ ฉันเริ่มอยากรู้ สิ่งหนึ่งในใจวนเวียนคิดอยู่
อยากให้เธอบอก ไม่อยากจะหลอกตัวเองอีกแล้ว
ช่วยบอกได้ไหม จริงๆ เธอคิดเช่นไร มันคือความรักแบบไหนที่เธอต้องการ
ฉันเป็นได้แค่เพื่อนเธอ หรือมากกว่านั้น และฉันยังคงรอเธอทุกวัน( อีกไหม )
เมื่อก่อนก็ไม่เคยรู้สึก อยากที่จะมีคำถามเธอสักที
รักเธอหมดทั้งใจที่มี หัวใจหนึ่งใจดวงนี้ ไม่คิดจะมีข้อแม้
อีกไหม...
ฉันอยากจะขอให้เธอเห็นใจ เพราะว่าวันนี้ฉันทนไม่ไหว
ขอเธอได้ไหม ช่วยบอกกับฉันที
แต่ว่าในวันนี้ ฉันเริ่มอยากรู้ สิ่งหนึ่งในใจวนเวียนคิดอยู่
อยากให้เธอบอก ไม่อยากจะหลอกตัวเองอีกแล้ว
ช่วยบอกได้ไหม จริงๆ เธอคิดเช่นไร มันคือความรักแบบไหนที่เธอต้องการ
ฉันเป็นได้แค่เพื่อนเธอ หรือมากกว่านั้น และฉันยังคงรอเธอทุกวัน( อีกไหม )
ช่วยบอกได้ไหม จริงๆ เธอคิดเช่นไร มันคือความรักแบบไหนที่เธอต้องการ
ฉันเป็นได้แค่เพื่อนเธอ หรือมากกว่านั้น อยากให้เธอบอกกับฉันสักครั้ง
สิ่งที่ฉันอยากจะรู้มานาน ว่าฉันยังควรรอเธอทุกวัน อีกไหม
“
ขอบคุนอั้มที่เตือนให้ฟังเพลงนี้ มันโดนทั้งอั้ม ทั้งกาดหว่ะ
กาดเคยคุยในเอ็มกับบุช มันเป็นการคุย ที่ทำให้กาดหมดคำถาม
คำถามที่ว่า ตกลงที่เราเป็นอยู่มันใช่หรอ มันเป็นแค่เราคนเดียวรึเป่า
บุชบอกขำ ๆ ว่ากาดจะมาเป็นสะใภ้บ้านบุช (ตลกหรอ)
“แต่ตอนนี้เราก็เดินทางของเราไปก่อน แล้วสุดท้ายเราก็ค่อยเดินกลับมาหากัน”
ขอบคุนนะ ที่ตอบคำถามในใจกาดที่คิดมานาน แล้วก็ขอบคุนที่คิดเหมือนกัน
หน้าคอนเสริตพอส มีโพสการ์ดแจก แล้วกาดก็เลือกอันข้างบนมา
ที่จิงตอนวันเกิดบุช กาดก็กะว่าจะส่งmmsไป อุตส่าถ่ายรูปโพสการ์ดอันนี้
กว่าจะจัดแสงให้มันอ่านพอรู้เรื่อง ปารกฎsaveเข้าการ์ดได้ แต่ส่งไม่ได้ เซงสุด ๆ
แต่เอาเหอะ รอดูของจริงไปเลยและกันเนอะ
ที่ว่าง กำลังจะถูกเติมเต็ม
ทำความเข้าใจ**
เรื่องทั้งหมด คือ เรื่องที่ย้อนอดีต 3 ปีที่ผ่านมา
เขียนเอาไว้ดูยามแก่
จบ