PAKGAD
เล่มที่สอง “เริ่มต้น จริง ๆ” บทสนทนายาวนาน
กาดเจอกับบุชที่มาบุนครอง แล้วบุชก็พานั่งรถเมต่อไปที่
วัดราชนัดดาราม เอาเหอะ กาดผ่านบ่อยมาก แต่ไม่เคยได้เข้ามา
วัดนี้สวยนะกาดชอบ สีดำ ๆ ดูขลังดี ข้างในก็เก่า ๆ ได้บรรยากาศวัด ๆ
ถ้าเอากล้องมาถ่ายรูปที่นี่คงสวยมาก ๆเลย แล้วก็ขึ้นไปบนสุดเลยไปไหว้พระ
และก็ถ่ายรูป มันเป็นรูปคู่ของกาดกับบุชรูปแรกเลยรู้มั้ย แต่น่าเสียดาย
ที่ต้องลบไป เพราะบูมมันคือเจ้าของเครื่องคนที่สอง มันคงไม่ดีนัก
แล้วจากนั้นบุชก็พาไปที่สวนอะไรไม่รู้ หุหุ ที่มันเคยเป็นคุกเก่าก่อนย้ายไปลาดยาว
กาดก็งง ๆ มันมีที่แห่งนี้อยู่ด้วยหรอค่ะพี่น้องค่ะ ??? หุ่นในนั้นโหดร้ายทารุนมาก
ก็ดีที่บ้านเมืองมันไม่ป่าเถื่อน มีความคิด มีมนุษยธรรมมากขึ้นกว่าแต่ก่อน
มานั่งต่อที่สวนข้าง ๆ ให้ตายเถอะนั่งได้แล้ว กาดเมื่อยโคด ๆ
บรรยากาศดีมากเลยนะ ใต้ต้นไม้ พนังเก่า มีเสียงรถผ่านไปบ้าง
ส่วนบุชก็คงชิวสุด ๆ อัดนิโคตินเข้าปอดมากมาย กาดก็เคลิ้มเชียว กับควันบวกสารพิษ
พันกว่าชนิดแต่เอาเหอะ มันก็เป็นความรู้สึกดี ๆ นั่งมองหน้าเพื่อนเก่า
เล่าเรื่องราวต่าง ๆมากมายที่กาดไม่เคยรู้เลย เรื่องราวระหว่างที่เราไม่เจอกัน
แดดร้อนบ้าง แต่ก็สุข
อยากนั่งฟังบุชเล่า อยากรู้จักเพื่อนที่คบกันมาเป็นปีให้ดีกว่าเดิม
กลับไปแล้วเซงเลย บูมก็หาเรื่องกาดตามเคย “ไปไหนมาหล่ะ”
ทำความเข้าใจ**
เรื่องทั้งหมด คือ เรื่องที่ย้อนอดีต 3 ปีที่ผ่านมา
เขียนเอาไว้ดูยามแก่
