PAKGAD
เล่มที่สอง “เริ่มต้น จริง ๆ” คำถามของบูม คำถามของแก้ม
เราก็ได้เจอกันไม่กี่ครั้งหรอก ก็เพราะขี้เกียจไปขายของกัน
แล้วอีกอย่างกาดกับวาวก็ต้องไปเรียนพิเศษด้วย ธุรกิจเราเลยจบกันแค่นั้น
หลังเลิกธุรกิจพันล้านไปไม่กี่วัน บุชก็ชวนกาดไปดูหนังที่เซ็นปิ่น
อ่ะ กาดก็ไปชิว ๆ แต่ที่ไม่ชิวคือบูม อันที่จริงถ้ากาดบอกบูม บูมคงไม่ให้กาดไป
แต่ที่กาดไปกับบุชเพราะกาดเริ่มเบื่อ ๆ กับการคุยโทรศัพท์ทั้งวัน
กาดเลยปิดบูมเต็มที่ แล้วเหมือนยิ่งปิดบูมก็ยิ่งอยากจะรับรู้ ยิ่งเซ้าซี้ยิ่งน่ารำคาน
บูมเนี่ยมันเรียนไม่เก่งหรอกนะ แต่ทำไมมันจำได้ว่ะว่ากาดไปไหนวันไหน กี่โมง
บนรถเม บูมมันเอากระเป๋ากาดไปสะพาย แล้วต้องนั่งคนละที่กัน มันเลยค้นกระเป๋ากาด
แล้วสิ่งที่มันเจอก็คือ ตั๋วหนังสองใบ วันเวลาสถานที่ ระบุเหตุการณ์ที่กาดปิดเครื่องไม่
รับโทรศัพท์ เห็นอย่างนั้นบูมก็จี๊ดขึ้นมาทันที แน่นอนว่าคำแก้ตัวของกาดไม่ได้เข้า
ไปในโสตประสาทของบูมเลย มันกลายเป็นความหวาดระแวงที่ว่า กาดไม่สมควร
เจอหรือได้พูดคุยกับบุชอีก และบูมมันก็กลายเป็นบ้าทันทีที่ตามตัวกาดไม่เจอ เพราะ
อย่างเดียวที่มันคิดคือ กาดต้องไปกับบุชแน่นอน ไอ้บ้าเอ้ย สิ่งเหล่านี้มันทำให้กาดประสาทเสีย
•.★*...คำถามของบูม...*★.•
กาดเลยไม่เกรงใจบูมกับคำถามที่บูมถาม “กาดยังชอบบุชหรอ?”
“ก็เปล่านะ แต่บุชมันก็ดีกว่าบูมอ่ะ ถ้าได้คบกันอีกก็เอา แต่มันคงไม่เอากาดหรอก”
มันเลยกลายเป็นปมด้อยของบูมอีกที่ทะเลาะกันทุกครั้งจะมีคำพูดที่ว่า
“เออ บูมมันไม่ดีอย่างบุชนี่” เฮ้อ กาดหละ จะทนไม่ไหวแล้วนะ
บุชชวนกาดไปเที่ยวอีก บุชบอกว่าจะพาไปนู้นไปนี่
กาดก็ไม่อยากจะหวังมากหรอก เดี๋ยวเหมือนคราวก่อน พาไปที่เดียวเอง
ก่อนไปกาดก็ไปเรียนพิเศษ ระหว่างอยู่บนรถไฟฟ้ากับแก้ม ก็มีคำถามของแก้ม
•.★*...คำถามของแก้ม...*★.•
“มึงจะกลับไปคบกับบุชอีกหรอ”
“เปล่า กาดคิดกับบุชแค่เพื่อน ๆจริง ตอนนี้กาดไม่ได้ชอบบุชแล้ว”
“เออ ก็ดีและ กรุว่าเมิงอย่ากลับไปคบกันเลย เดี๋ยวก็เป็นเหมือนเดิม เดี๋ยวก็เลิก”
อือ กาดคิดกับบุชแค่เพื่อนจริง ๆ
แล้วถ้ากาดกลับไปคบกับบุชจริง ๆ
มันจะเป็นอย่างที่แก้มบอกรึเปล่าหล่ะ
ทำความเข้าใจ**
เรื่องทั้งหมด คือ เรื่องที่ย้อนอดีต 3 ปีที่ผ่านมา
เขียนเอาไว้ดูยามแก่
