เล่มที่สอง “เกือบลืมไปแล้ว”
เกือบลืมไปแล้วจริง ๆ ว่ายังมีเพื่อนคนดีของกาด ยังคอยให้โทรหาอยู่
กาดก็ใช้ชีวิตของกาดแบบจริงจัง รวมถึงบุชก็ใช้ชีวิตจริงจังด้วยเช่นกัน
ช่วงนี้เราไม่ได้คุยกันเลย แต่กาดก็ยังคุยกับตาลอยู่นะ คุยบ่อยซะด้วย
จะนัดนู๋ตาลไปเที่ยวตั้งหลายครั้ง แต่ก็ได้แค่จะไป จะไป แต่ไม่ไปสักที
แล้วก็เคยเม้าส์เรื่องนุ่นด้วย 555 เอาเหอะพูดงัยนุ่นก็คบกับบุชอยู่ดี

☆กี่วันกี่ปี ก็ลืมไม่ลง ลืมไม่ลง ☆
☆ลืมไม่ลง ไม่ลง ไม่ลง เย้ ฮู้☆
ช่วงตอนนั้นกาดก็แถของกาดไปเรื่อย รู้สึกว่าตอนนั้นจะทำตัวไม่ค่อยดีเลย
เรื่องนี้สงสัยต้องไปถามนู๋วาวาวว่าไม่ดียังงัย พร้อมบอกว่าเล่าเรื่อง เฮริ์น
ให้ฟังหน่อยสิ แน่นอนที่วาวาวจะทำหน้าแหย ๆ ขนลุกหน่อย ๆ ก่อนเล่า
มันก็เป็นประสบการณ์ที่ไม่ค่อยดีหรอกนะของกาดหนะ แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย
แต่ของบุชก็ใช่ว่าจะดีใช่มั้ยหล่ะ บุชก็มีปัญหากับนุ่นใช่มั้ยหล่ะ?
ที่จริงกาดก็จำได้ทุกอย่างแหละว่าบุชเล่าเรื่องอะไรของนุ่นบ้าง
แต่ที่แห่งนี้ คือที่ของเรา คนอื่นไม่เกี่ยว กาดก็ไม่อยากจะจดจำมัน
ทำความเข้าใจ**
เรื่องทั้งหมด คือ เรื่องที่ย้อนอดีต 3 ปีที่ผ่านมา
เขียนเอาไว้ดูยามแก่
